Afdrukken
Categorie: Verhalen
Hits: 142

Midden november gingen een hoop leden van FTC Kotten naor ‘de Twee Bruggen’ umme met te doon an de ‘Kanjers veur Kanjers’ mountainbike toertocht. In totaal stond van uns zowat 15 man an d’n start. ’t Was prachtig zunnig, maor beheurlijk fris weer en op sommige gravens waor nog iets water in stond lag ies. De A en de B groep reden verschillende afstanden, maor deur toeval troffen de groepen mekaare dampend op de zunnige pauzeplaatse op de grenze b’j Aalten. De organisatie had neet alleene rookworst en krentenbreudjes in e’zet umme ’t de fietsers naor ’t zin te maken, maor d’r stond ook een dweilorkest veur verheuging van de sfeer.

 

 Wi’j wollen haoste weer opstappen, toen van onder een grote zunnebrille een enthousiast “Moi!” klonk. Bli’j en verrast zagen wi’j dat ’t Frank was, den ook net op de pauzeplaatse beland was. Iedereene wist dat Frank zeek was en dat e, zoals e op de pauzeplaatse oetlegden, nao ‘t volgende weekend 4 waeke veur behandeling ’t zeekenhoes in zol gaon. “Ik dachte, ’t is mooi weer, dus ik kan noo nog een betken an de conditie schaven, want dat zal ik volgende waeke wal neudig hebben.”. Frank wol neet samen met uns wieter fietsen, “Want dan mot jullie steeds op mi’j wachten en dat wil ik neet.” Hoo vaake was ’t neet anders umme e’west. Frank kon als e zol trappen met één been nog effen hard fietsen als zowat alle anderen samen. Foj, wat een onmundig starken fietser en wat kon hee ook anderen enthousiast maken veur ‘t fietsen! Hee word’n lid van FTC Kotten in 1999 en al gauw maakten e zo völle indruk dat e binnen ’t jaor d’n beker veur “Sportman van het Jaar” kreeg, den e vief jaor mocht hollen!  

Het aantal kilometers dat Frank in zien laeven e’fietst hef is haoste ontelbaor. Zoals eene van de leden van FTC Kotten zei: “Frank hef heel Europa deur e’fietst en hee hef geen enkelen barg ovver e’slagen.” In de Tour de France bunt d’r bargen van de tweede en de eerste categorie, maor de echte reuzen bunt “boeten categorie”. En Frank was een fietser van de “boeten categorie”. Eigenlijk was d’r veur um neet zo völle an umme met de club te fietsen. Hee was gewoon völste stark veur uns en hee fietsten dan ook völle alleene of samen met Wilma. Maor met vergaderingen, met geld verdeenen veur de clubkas op de Zwarte Cross en bi’j activiteiten van de club was Frank d’r zowat altied wal bi’j. Zoals dee kaere dat d’n Triastocht oet e’zet most worden en  Frank op een smal pad langs de baeke een boomwortel teggen kwam den neet an de kante ging. Frank zien veurrad bleef staon, zien achterrad kwam umhooge, en effen later lag e met fietse en al op kop in de baeke. Proestend kwam e bovven water, maor hee most nog een paar kaere duuken veurdat e de fietse terugge had. Frank was keihard veur zichzelf: hee reed naor hoes, trok dreuge klaere an en kwam terugge umme wieter te helpen met ’t oetzetten van de route. Op d’n jaorvergadering hef d’n veurzitter ‘m toen nog ne duukbrille ovverhandigd, um ’t zeuken naor de fietse makkelijker te maken.

Toen ik net lid was e’worden van FTC Kotten en ik eigenlijk nog niemand kenden, reede wi’j met een groep de “Baumberge tocht”. Nao zo’n 40 kilometer ging Frank effen van de fietse af. D’r most wat meer wind in ziene bände of hee most effen oet de bokse of zoiets. Ik reepe in de groep dat d’r eene achter was, en of wi’j neet effen zollen wachten. “Nee, dat hooft neet”, was ’t antwoord, “Dat is Frank en den haalt uns zo weer in.” Ik vond dat toch een betken raar en ik bleef op ‘m wachten. Maor Frank reep: “Gao maor vaste! Ik kom d’r zo an.” Ik volgden zien advies op en ik probeerden zo snel meugelijk terugge te kommen bi’j ‘t peloton. Net toen ik op ’t punt stond umme miene beene helemaol op te blaozen, kwam Frank mi’j met de hande onderin de stuurbeugels al weer veurbi’j. Lachend zei e: “Kroep maor achter mi’j, dan breng ik o’w wal effen terugge naor de groep.”

Op 26 november is Frank helaas völs te vrog oet de tied e’gaone. FTC Kotten mist en herdenkt een markant renner van de ‘boeten categorie’. Wi’j wenst Wilma en de kinder völle starkte.